വ്യാഴാഴ്‌ച, ഒക്‌ടോബർ 22, 2009

ലൌ ജിഹാദിനും കഷണ്ടിക്കും..

പുതിയത് പ്രേമജിഹാദാണ്‌.

മലയാളികളുടെ (ഇന്ത്യക്കാരുടെ തന്നെയും) ഒരു സൗന്ദര്യബോധത്തില്‍ സുന്ദരക്കുട്ടപ്പന്മാരായ ആങ്കുട്ടികള്‍ ഏറെയും മുസല്‍മാന്മാരായിപ്പോയി എന്തുചെയ്യാം. പെണ്‍കുട്ടികള്‍, ഹിന്ദുക്കളും മുസ്ലിങ്ങളും ക്രിസ്ത്യാനികളുമൊക്കെ ജാതിമതഭേദമന്യേ ഈ സുന്ദരന്മാരുടെ പുറകെയാണ്. ബാക്കിയുള്ളോര്‍ക്ക് സഹിക്കുമോ? ഭൂരിപക്ഷമാണെന്ന് അഹങ്കരിച്ചു നടക്കുന്ന ഹിന്ദുക്കള്‍ ആണുങ്ങള്‍ക്ക് പ്രത്യേകിച്ചും. അവരെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല.

ഇത് ഇന്നും ഇന്നലെയും തുടങ്ങിയതല്ല. ഇത് കേരളത്തില്‍ മാത്രമുള്ള ഒരു പ്രതിഭാസവുമല്ല. ഉത്തര്‍ പ്രദേശിലും ഭാരതത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിലും കോളേജുകളില്‍ 'ലൌ ജിഹാദ്' നടക്കുന്നു എന്നുപറഞ്ഞ്‌ സംഘപരിവാരങ്ങള്‍ വിറളിപൂണ്ടുനടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് കാലം കുറച്ചായി. കിട്ടിയ ചാന്‍സിലൊക്കെ ഭീഷണി മുഴക്കുകയും അടിക്കാന്‍ പറ്റിയാല്‍ അടിക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്തുകൊണ്ട്. [ബോംബെക്കാരി പരോമിത വോറ ഇതിനെപ്പറ്റി ഒരു പടവും പിടിച്ചിരുന്നു.]

കേരളത്തിലും ഇത് പുതിയ കഥയല്ല. എന്‍റെ 'മോന്റമ്മ'യും ഒരു മുസ്ലിം യുവാവിനെ കുറച്ചുകാലം പ്രേമിച്ചു, ആര്‍ എസ് എസുകാര്‍ അന്നും വെട്ടാന്‍ നടന്നു. കല്യാണവും മതം മാറ്റവും നടക്കുന്നതിനു മുമ്പേ പിരിഞ്ഞു. നമ്മുടെയൊക്കെ പ്രിയപ്പെട്ട മാധവിക്കുട്ടി എന്ന കമലയും പ്രേമിച്ചു, കമലാ സുരയ്യയായി.

അതോക്കെക്കഴിഞ്ഞിട്ട്‌ ഇപ്പൊ ഇവിടത്തെ ജനങ്ങളും ഇടതുപക്ഷവും വലതുപക്ഷവും മാധ്യമങ്ങളുമൊക്കെ പണ്ടത്തെ ആര്‍ എസ് എസ്സിന്റെ പണി പരസ്യമായിട്ട് ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുകയാണ്. ലൌ ജിഹാദ് തകര്‍ത്ത ജീവിതങ്ങള്‍, അപ്രത്യക്ഷമാവുന്ന 'നമ്മുടെ പെണ്ണുങ്ങള്‍'.. വരുന്നൂ പുതിയ ത്രില്ലര്‍ സീരീസ്‌. ആള്‍ക്കാര്‍ക്ക് ബോറടിക്കരുതല്ലോ.

ഒക്കെപ്പോരാഞ്ഞിട്ട്‌ ദേ കേരള പോലീസിനു 'മനുഷ്യമുഖം' ഉണ്ടാക്കാനിറങ്ങിയ നമ്മുടെ സ്വന്തം ഡി ജി പി കോടതിയില്‍ പറയുന്നു ലൌ ജിഹാദ് നടക്കുന്നതിനു തെളിവില്ല പക്ഷേ മുസ്ലിം ആണ്‍കുട്ടികളുമായി പ്രണയത്തിലാകുന്ന പെണ്‍കുട്ടികളുടെ മതം മാറ്റാന്‍ ആസൂത്രിത ശ്രമം നടക്കുന്നതായി സംശയിക്കാന്‍ കാരണമുണ്ട് എന്നും അതിന് നേരിട്ടോ അല്ലാതെയോ വിദേശത്തുനിന്നു പണം വരുന്നതായി സ്ഥിരീകരിക്കാത്ത വിവരങ്ങള്‍ ഉണ്ട് എന്നും. [മാതൃഭൂമി റിപ്പോര്‍ട്ട്.]

ഗള്‍ഫില്‍ നിന്നു വരുന്ന പൈസയായിരിക്കും ഈ 'വിദേശ ഫണ്ട്'. കേരളത്തിന്‍റെ ഇക്കോണമി തന്നെ നിലനില്‍ക്കുന്നത്‌ ഏറെക്കുറെ ഈ വിദേശഫണ്ടിലാണ് എന്ന്‍ ഒരുമാതിരിപ്പെട്ടവര്‍ക്കൊക്കെ അറിയാം. പക്ഷേ അവരും പറയും 'ദോണ്ട് പ്രേമജിഹാദ്, തീവ്രവാദി, ഭീകരന്‍.'

[ഇതിനിടയില്‍ കേട്ട ഒരു രസമുള്ള വാദം കേരളത്തിലെ കാമ്പസുകളില്‍ രാഷ്ട്രീയം -- പ്രത്യേകിച്ചും ഇടതുപക്ഷരാഷ്ട്രീയം -- ഇല്ലാതായതുകൊണ്ടാണ് ഈ ജിഹാദ് നടക്കുന്നതെന്നാണ്. അതൊരുപക്ഷേ ശരിയുമാണ്. കാമ്പസില്‍ രാഷ്ട്രീയം ഇല്ലാതായത് ഒരു പുരോഗമനപരമായ കാര്യമായി ഞാന്‍ കരുതുന്നില്ല പക്ഷേ അതുകൊണ്ടുണ്ടായ നല്ലകാര്യങ്ങളിലൊന്ന് എസ് എഫ്‌ ഐക്കാര്‍ക്കും എ ബി വി പിക്കാര്‍ക്കും കേറി സദാചാരപ്പോലീസ് കളിക്കാന്‍ കിട്ടാത്തതുകൊണ്ട് ഇപ്പൊ മനുഷ്യന് കുറച്ചു സമാധാനമായി പ്രേമിക്കാം എന്നതാണ്.]

തലയില്‍ മുടിയില്ലാത്തത്‌ ഗള്‍ഫ്‌ ഗേറ്റിന്റെ കാലത്ത്‌ അത്ര വലിയ വിഷയമല്ല. സംശയമുള്ളവര്‍ക്ക് മോഹന്‍ലാലിനോട് ചോദിച്ചുനോക്കാം. പക്ഷേ ലൌ ജിഹാദ് വെകിളിക്ക് മരുന്നില്ല.

മുത്തൂറ്റ് പോളും മുത്തൂറ്റ്‌ നാസറും ഒരു വഴിപോക്കനും കുറെ ദളിതരും

മുത്തൂറ്റ്‌ കുടുംബത്തിലെ ഒരു പോളച്ചന്‍ മരിച്ചപ്പോ മലയാളികള്‍ക്ക് കോളായിരുന്നു കുറെ ദിവസത്തേക്ക്‌. പോലീസിന്റെ വക ഒരു കഥ. പോലീസിന്റെ കഥ ശരിയല്ലെന്നും ഞങ്ങളുടെ കഥയാണ് ശരിയെന്നും പത്രങ്ങള്‍.. ആകെ മൊത്തം ഒരു കോട്ടയം പുഷ്പനാഥ് നോവല്‍ വായിക്കുന്ന പോലെയായിരുന്നു വായനക്കാര്‍ ഓരോ ദിവസവും കഥയിലെ വഴിത്തിരിവുകള്‍ക്കായി കാത്തിരുന്നത്.

അതിനെപ്പറ്റി ഒരു കിടിലന്‍ ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റും വന്നു: "മുത്തൂറ്റ് പോള്‍ വധിക്കപ്പെട്ടു. കൊന്നത് കാരി സതീശനാണ് എന്ന് പോലീസും അതല്ല കോടിയേരിയുടെ ഉത്തരവ് പ്രകാരം ഓം പ്രകാശാണ് എന്ന് മാത്രുഭൂമിയും മനോരമയും പറയുന്നു. സത്യം എന്തോ ആകട്ടെ....... കൊല്ലപ്പെട്ടത് പോളിനു പകരം മുത്തുറ്റ് നാസറോ മുത്തൂറ്റ് സുബൈറോ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ മനോരമ മാതൃഭൂമി എന്നിവര്‍ നിരത്തുമായിരുന്ന തലക്കെട്ടുകളില്‍ ചിലത്.." [ലിങ്ക്]

കുറ്റാന്വേഷണ കഥകളുടെ സീരീസ്‌ ഒന്നടങ്ങിയത് ദളിത്‌ കൊലപാതകി ഇറങ്ങിയപ്പോഴാണ്. ഒരുദിവസം കാലത്ത്‌ പ്രഭാതസവാരിക്കിറങ്ങിയ ഒരു വഴിപോക്കന്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടു. പോലീസ്‌ ഇത്തവണയും കഥയിറക്കി. അതുവരെ അധികം പേര്‍ കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ദളിത്‌ സംഘടനയാണ് കൊലപാതകത്തിന് പിന്നില്‍. അതിലും നിന്നില്ല അവരെപ്പറ്റി നാലാളറിയാനാണ് അവര്‍ ആ കൊലപാതകം ചെയ്തതത്രേ. ആ സംഘടനയിലെ ഒന്നുരണ്ടു പേരെ അറസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.

അദ്ഭുതമെന്നു പറയട്ടെ ഇത്തവണ പോലീസ്‌ എഴുതിക്കൊടുക്കുന്ന കഥ അപ്പടി അടിച്ച് ജനങ്ങളെ ആസന്നമായ അപകടത്തെപ്പറ്റി ബോധവാന്മാരും ബോധവതികളും ആക്കാനായിരുന്നു പത്രങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്സാഹം. മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ മനസ്സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാന്‍ വയ്യാതയെന്നും 'ദളിതരെ സൂക്ഷിക്കണം' എന്നും തൊട്ട് 'ദിശാബോധമില്ലാത്ത ദളിത്‌ യുവത്വം' നാടിന് എത്ര വലിയ ശാപമാണെന്നും ഇവരെ 'തെറ്റായ വഴികളിലേക്ക് നയിക്കുന്നത് പട്ടിണിയാണോ എന്ന് തുടങ്ങിയ കദനകഥകളും വരെ. ദളിതനായാല്‍ പോലീസ്‌ പൊക്കുമെന്ന സ്ഥിതിയായി. ദളിത്‌ സംഘടനകളോട് ബന്ധമുണ്ടെങ്കില്‍ പറയുകയും വേണ്ട. കോടതിയും പൂര്‍ണ്ണമനസ്സോടെ ഈ ഉത്കണ്ഠ പങ്കുവച്ചുകൊണ്ട് ദളിത്‌ സംഘടനകളുടെ നേതാക്കള്‍ക്ക്‌ മുന്‍‌കൂര്‍ ജാമ്യം നിഷേധിച്ചു.

മാധ്യമത്തില്‍ അപ്പോള്‍ ഒരു കവര്‍ സ്റ്റോറി വന്നു, ഈ ഡി എച്ച് ആര്‍ എം ഒരു ഭീകരസംഘടനയൊന്നും അല്ലെന്നാണ് അവിടെപ്പോയി അന്വേഷിച്ച അവരുടെ ലേഖകന് മനസ്സിലായത്‌. പിന്നെ തെഹല്‍കയിലും ഇന്ത്യാടുഡേയിലും വന്നു മയമുള്ള ഒന്നുരണ്ടു റിപ്പോര്‍ട്ട്.

ഇന്നിതാ വര്‍ക്കലയില്‍ പോയി വന്ന ബി ആര്‍ പി എഴുതുന്നത് അതിലും രസമുള്ള കഥകള്. പിന്നെ കണ്ടത്‌ ഇതാ ഈ വീഡിയോ.



ഇതെല്ലാം നടക്കുന്നത് ചെങ്ങറയില്‍ ഒരു സമരം തുടങ്ങിയിട്ട് രണ്ടു വര്‍ഷത്തിലേറെ ആവുകയും അതിനെ ഒരു നക്സല്‍ സമരമായി ചിത്രീകരിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളൊക്കെ പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്ത് ഏതെങ്കിലും തരത്തില്‍ അതിനൊരു ഒത്തുതീര്‍പ്പ്‌ ഉണ്ടാക്കാന്‍ സര്‍ക്കാരും പ്രതിപക്ഷവും നിര്‍ബന്ധിതരാവുകയും ചെയ്ത സമയത്തോട്‌ ചേര്‍ന്നായത് തികഞ്ഞ യാദൃഛികതയാണെങ്കില്‍ പോലും ആ കട്ട് എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു.

[മലയാളം ബ്ലോഗില്‍ കൂടുതലും കഥയോ കവിതയോ എഴുതാമെന്നായിരുന്നു ഞാന്‍ കരുതിയത്‌. അതിത്ര വലിയ ത്രില്ലറുകള്‍ ആവുമെന്ന് വിചാരിച്ചില്ല.]

ഞായറാഴ്‌ച, ഓഗസ്റ്റ് 09, 2009

പറയാന്‍ മറന്ന പരിഭവങ്ങള്‍


മീനമാസത്തിലെ സൂര്യനില്‍ അബൂബക്കര്‍, ആധാരത്തിലെ ബാപ്പുട്ടി, മഗ് രിബിലെ റസാക്ക്, ധനത്തിലെ അബു, ഗര്‍ ഷോമിലെ നാസറുദ്ദീന്‍.. എന്തോ എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട് മുരളി മുസ്ലിം കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കാനായി ജനിച്ച നടനാണെന്ന്. നെയ്തുകാരന്‍ അപ്പമേസ്തിരിയും കാണാക്കിനാവിലെ ഹിന്ദു കഥാപാത്രവും മറക്കാനാവാത്ത മുറിവുകളായി മനസ്സില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോഴും. മുസ്ലിം വേഷങ്ങള്‍ ഇത്രയും 'natural' ആയി ചെയ്യുന്ന (ശരി, ചെയ്ത) വേറെ നടന്മാര്‍ ഏറെ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടായിരിക്കാം.

മുരളിയുടെ അഭാവം അറിയാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് സത്യത്തില്‍ അഞ്ചാറു വര്‍ഷമെങ്കിലുമായി. പുലിജന്മത്തിലേത് പോലും മുരളിയുടെ നിലയ്ക്ക് ഒരു സാധാരണ പെര്‍ഫോര്‍മന്‍സ് ആയിട്ടേ എനിക്ക് തോന്നിയുള്ളൂ. ഇനിയും ഒരുവട്ടം കൂടിയെങ്കിലും ആ തീയൊന്നാളിക്കത്തുന്നത് കാണാന്‍ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. നടക്കില്ല.

തിങ്കളാഴ്‌ച, ജൂലൈ 20, 2009

ഒരു കഥ ഒറിജിനല്‍ കഥ

പണ്ടു പണ്ട്, 26/11 നും രണ്ടു ദിവസം മുമ്പ് ഒരുച്ചയ്ക്ക്, കൊച്ചി വിമാനത്താവളത്തിലെ പോലീസിനും പട്ടാളത്തിനും ഒരുമണിക്കൂറോളം ചെറുതായിട്ടൊരു പണി കിട്ടി. പണികൊടുത്തതാകട്ടെ, കണ്ടാല്‍ അത്ര അപകടകാരിയാണെന്ന് തോന്നിക്കാത്ത ഒരു മെഷീനും. ചരിത്രം 26/11കളുടേത് മാത്രമല്ല ഇത്തരം ചില ചെറിയ 24/11കളുടേത് കൂടിയാണ് എന്നതുകൊണ്ട് ആ കഥ ഇവിടെ എഴുതപ്പെടുകയാണ്.

നാലുമണിക്കാണു വിമാനം. ഡിപ്പാര്‍ചര്‍ സമയം 16:10. അങ്കമാലിക്ക് എപ്പോഴും വണ്ടിയില്ലാത്തതുകൊണ്ട് രാവിലെത്തന്നെ പരശുറാം എക്സ്പ്രസ്സിനു കയറിയ ഞാന്‍ രണ്ടേകാലായപ്പോഴേയ്ക്ക് വിമാനത്താവളത്തിലെത്തി. കഥ തുടങ്ങാന്‍ പതിനഞ്ചു മിനിട്ടുകൂടി ബാക്കിയുണ്ട്.

രണ്ടു വീടുകളില്‍ നിന്നായി കുറേ തേങ്ങയും വാഴയ്ക്കയും (ഏത്തപ്പഴം / നേന്ത്രപ്പഴം എന്നും പറയും. കേന്ദ്രപ്പഴം എന്ന് ‍ഒനിമ ഹല്‍ദാര്‍) വെളിച്ചെണ്ണയും ഒക്കെ കുത്തിനിറച്ച സാമാന്യം ഭാരമുള്ളൊരു ബിഗ് ഷോപ്പറുണ്ടായിരുന്നു തീവണ്ടിയില്‍ കേറുന്ന സമയത്ത് എന്‍റെ കയ്യില്‍. പോരാത്തതിന് തൃശൂര്‍ സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്ന്‍ രാജീവിന്‍റെ വക മത്തി പൊരിച്ചതും കേറി. അങ്കമാലിയില്‍ നിന്ന്‍ എന്തെങ്കിലും ചില്ലറസാധനങ്ങള്‍ കൂടി കേറാനുള്ളൊരു വിദൂരസാധ്യതയുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഹാന്‍ഡ്ബാഗില്‍ മത്തി കേറിക്കഴിഞ്ഞിട്ടും കുറച്ചു സ്ഥലം ബാക്കിയിരുന്നു. അങ്കമാലി റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ വച്ച് ഗേപ്പിലേക്ക് ബിഗ് ഷോപ്പറിലുണ്ടായിരുന്ന വാഴയ്ക്കയും വന്നതോടെ ബാഗും ഹൗസ്‌ഫുള്ളായി. രണ്ടു തേങ്ങ എടുത്ത് പുറത്തുവയ്ക്കുക കൂടി ചെയ്തപ്പോഴാണ് ഷോപ്പര്‍ കഷ്ടപ്പെട്ടാണെങ്കിലും എനിക്കെടുത്തു പൊക്കാവുന്നസ്ഥിതിയിലായത്. (റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷന്‍ പരിസരത്ത് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട നിലയില്‍ കണ്ട രണ്ട് തേങ്ങകള്‍ ഒരു സെക്യൂരിറ്റി പ്രശ്നമായി മാറിയിട്ടുണ്ടാവില്ല എന്ന് നമുക്കു പ്രത്യാശിക്കാം).

അഴിച്ചെടുത്ത പ്ലാസ്റ്റിക് നൂലുകൊണ്ട് വീണ്ടും കെട്ടിവയ്ക്കുകയും കടലാസ് സ്റ്റിക്കറൊക്കെ ഒപ്പിച്ച് വായ മൂടുകയും ചെയ്ത് പണ്ടാരം ഒരുവിധത്തില്‍ കാബിന്‍ ബാഗേജില്‍ കേറ്റിവിട്ടിട്ടാണ് ഞാന്‍ ഹാന്‍ഡ്ബാഗും കൊണ്ട് സെക്യൂരിറ്റി ചെക്കിനെത്തുന്നത്. രണ്ടാഴ്ച മുമ്പ് ഒരാള്‍ നാട്ടില്‍നിന്ന്‍ പൊരിച്ച മീനും കൊണ്ട് വിമാനത്തില്‍ വന്നിട്ടുള്ളതിന്‍റെ ധൈര്യത്തിലാണ് നമ്മള്‍. അങ്ങനെ എക്സ് റേ സ്ക്രീനിങ് കഴിഞ്ഞുവന്ന ബാഗെടുക്കാന്‍ ചെല്ലുമ്പോഴുണ്ട് അവിടെനിന്ന പോലീസുകാരന്‍ പറയുന്നു, ' ബാഗിന് ഒരു സ്പെഷ്യല്‍ ടെസ്റ്റ് നടത്തും, നിങ്ങള്‍ പുസ്തകത്തില്‍ പേരും അഡ്രസ്സുമൊക്കെ എഴുതണം'.

'അയ്യോ ഇതിലുള്ള മറ്റേ സാധനം പ്രശ്നമായി അല്ലേ' എന്നത് കുറച്ചു മയപ്പെടുത്തി 'എന്താ കാര്യം, ഇതിലെന്തെങ്കിലും കണ്ടിട്ടാണോ' എന്ന പോലെ എന്തോ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. 'അല്ല random ആയി ചില ബാഗുകള്‍ ടെസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നതാണ്. പേരെഴുതിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ബാഗും കൊണ്ടു പോകാം' എന്നും പറഞ്ഞ്‌ അയാള്‍ ബാഗിന്‍റെ മുകളില്‍ക്കൂടി ഒരു കറുത്ത വടി ഓടിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും അവര്‍ ടെസ്റ്റ് ചെയ്യാനുള്ള അടുത്ത ബാഗ് മാറ്റിവച്ചിട്ടുണ്ട്. ' ഇത്രയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളോ ങ്ങള് ഞമ്മളെ പേടിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞല്ലോ' എന്നര്‍ത്ഥം വരുന്ന തരത്തില്‍ 'ശരി' എന്നും പറഞ്ഞ്‌ ഞാന്‍ ബാഗെടുത്ത് രാജാക്കന്മാരുടെ കാലത്തെ കുറേ കസേരകള്‍ വരിവരിയായി കിടക്കുന്ന കാത്തിരിപ്പുമുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

ഇനിയും ഒരുമണിക്കൂറിലധികം ബാക്കിയാണല്ലോന്നു വിചാരിച്ച് ടി വി കാണുന്നൊരു സ്ഥലം നോക്കി ബാഗും വച്ചിരുന്ന്‍ അഞ്ചു മിനിറ്റായില്ല ദേ വരുന്നു പോലീസുകാരന്‍. 'അവിടം വരെ ബാഗും കൊണ്ടൊന്നു വരണം, മെഷീന്‍ എന്തോ പറയുന്നു' എന്നും പറഞ്ഞ്‌. ' മത്തി പ്രശ്നമായി' എന്നുറപ്പിച്ച് ഞാന്‍ പിന്നാലെ നടന്നു.

THC 1% എന്ന ഒരു alarm ആയിരുന്നു അടുത്ത ഒരുമണിക്കൂറോളം നീണ്ടുനിന്ന നാടകത്തിന്‍റെ തുടക്കം. കുറച്ചു സീനിയറായി തോന്നിച്ച ഒരു ഹിന്ദിക്കാരന്‍ ബാഗില്‍ എന്തെങ്കിലും ലിക്വിഡ് ഉണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ കുറച്ച് apologetic ആയി ഞാന്‍ പറഞ്ഞു 'കുറച്ചു ഫ്രൂട്സ് ഉണ്ട്, മീനും. അതിലൊക്കെ കുറച്ച് ലിക്വിഡ് ഉണ്ടാവും'. 'ഏയ് അതൊന്നുമല്ല എന്തെങ്കിലും മരുന്നോ അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും?'

എന്തോ കെമിക്കലാണത്രെ ഉണ്ടെന്നു പറയപ്പെടുന്നത്. ബാഗ് തുറന്ന്‍ സാധനങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി പുറത്തെടുത്ത് നോക്കുമ്പോ ഒരു കടലാസ് പൊതി കണ്ട് ഒരു പോലീസുകാരന്‍ ചോദിച്ചു: 'ഇതിലെന്താ?'

'മീനാണ് സര്‍'.

'ഇതോ?'

'അതും മീനായിരിക്കും.'

'ആയിരിക്കും എന്നാണോ?'

'മീന്‍ തന്നെയാണെന്നാണ് തോന്നുന്നത്, അച്ഛന്‍ പായ്ക്കുചെയ്തതാണ്'. (അത് വേറൊരാള്‍ വഴിയില്‍ നിന്നു തന്നതാണെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അതുമതി.)

'ബീഫുണ്ടോ?' ഒരു ഹിന്ദിക്കാരന്‍റെ ചോദ്യം. മീനിലില്ലാത്തതും ബീഫിലുള്ളതുമായ ഒരു കെമിക്കലാണ് THC എന്ന് വിചാരിച്ചിട്ടാകാന്‍ സാധ്യതയില്ല.

'നിങ്ങളുടെ കയ്യില്‍ മരുന്നെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ', 'എന്തെങ്കിലും drugs ഉണ്ടാവാന്‍ സാധ്യതയുണ്ടോ' എന്നൊക്കെ ഇടക്കിടക്ക് ഓരോരുത്തര്‍ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്.

സാധനങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി തിരിച്ച് ബാഗില്‍ വച്ച് അവര്‍ പിന്നെയും ടെസ്റ്റ് നടത്തി. അപ്പോഴും മെഷീന്‍ പറഞ്ഞു: 'THC 1%'.

തമ്മില്‍ സീനിയറായ മനുഷ്യന്‍ ടെന്‍ഷനടിച്ച് നില്‍ക്കുന്നതുകണ്ട് ഞാന്‍ ചോദിച്ചു, ' THC എന്നുവെച്ചാല്‍ എന്താണെന്ന് വല്ല പിടിയുമുണ്ടോ?'

'ഇല്ല, ങ്ങക്കറിയുമോ?' അയാള്‍ ഗൗരവം വിടാതെ ഹിന്ദിയില്‍ ചോദിച്ചു.

'ഇല്ല. നമുക്കാദ്യം അത് കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ നോക്കാം. ആരെയെങ്കിലുമൊക്കെ വിളിച്ച്..'

അദ്ദേഹം ഓഫീസിനകത്തേക്ക് പോയി. അധികം നേരം നില്‍ക്കാന്‍ വയ്യാത്തതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ കിട്ടിയ ഒരു കസേരയില്‍ പോയിരുന്നു. പോലീസുകാരും പട്ടാളക്കാരും മൊബൈലിലും ലാന്‍ഡ്‌ലൈനിലുമൊക്കെയായി ആരെയൊക്കെയോ വിളിച്ച് സംസാരിച്ചു. ഇതിനിടയ്ക്ക് രണ്ടുമൂന്നുപേര്‍ ഒരു പട്ടിയെയും കൊണ്ടു വഴിക്ക് വന്നു. 'വിമാനത്തില്‍ ആള്‍ക്കാര്‍ പട്ടിയെയും കൊണ്ട് കേറാന്‍ തുടങ്ങിയോ..' എന്നത് 'ഇനി ബാഗ് മണപ്പിക്കാനെങ്ങാനുമാണോ പട്ടി വന്നത്' എന്നായിവരുമ്പോഴേയ്ക്ക് പട്ടി ബെല്‍റ്റൊക്കെ ഇട്ടുവന്നു ബാഗിന്‍റെ മേലേയ്ക്ക്.

ഇതു ചതിയായിപ്പോയി -- നായിന്‍റെ മോന്‍ മീന്‍ മണത്താല്‍ എന്തെല്ലാം പുലിവാലാണാവോ ഇനി ഉണ്ടാവാന്‍ പോണത്.

ബാഗ് മുഴുവന്‍ മണപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു 'ഇതിനാണോ എന്നെ വിളിപ്പിച്ചത്' എന്ന മട്ടില്‍ ഒരു വികാരവുമില്ലാതെ നില്‍ക്കുന്ന പട്ടിയെക്കണ്ട് എനിക്ക് പാവം തോന്നി. ഒരു മീന്‍ മണപ്പിച്ചു വെള്ളമൊലിപ്പിക്കാന്‍ പോലും യോഗമില്ലാത്ത ഒരു ശുനകജന്മം!

സെക്യൂരിറ്റിക്കാര്‍ ഫോണ്‍ വിളിയൊക്കെക്കഴിഞ്ഞ് എന്നോട് വന്നു പറഞ്ഞു THC എന്നതിന്‍റെ പൂര്‍ണ്ണരൂപം Tetrahydrocannabinol എന്നാണു, drugs-ലൊക്കെ കാണാനിടയുള്ള സാധനമാണ് എന്ന്. ചെന്നൈയില്‍ വിളിച്ചു ചോദിച്ചതാണത്രേ.

അവര്‍ക്ക് അപ്പോഴും ടെന്‍ഷന്‍ മാറിയിട്ടില്ല. 'നിങ്ങള്‍ ഏതെങ്കിലും ഹോട്ടല്‍ മുറിയില്‍ നിന്നോ മറ്റോ എന്തെങ്കിലും പൊടി കയ്യില്‍ പറ്റി കയ്യുകൊണ്ട് സാധനങ്ങള്‍ പായ്ക്ക്‌ ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ?'

'ഇല്ല. ഞാന്‍ ഹോട്ടലിലൊന്നും പോയിട്ടില്ല'.

ഒരാള്‍ പറഞ്ഞു - 'നമുക്കു ഒന്നുകൂടി ബാഗ് തുറന്നുനോക്കാം.'

' ബാഗ് നിങ്ങളിവിടെ വച്ചോ. ഒരു ഫോറന്‍സിക് ലാബില്‍ പരിശോധനയോക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇതെനിക്ക് ഡല്‍ഹിയിലേക്ക് അയച്ചുതന്നാല്‍ മതി. ഞാന്‍ അഡ്രസ്സ് തരാം.'

അങ്ങേരുടെ ഈഗോ കുറച്ചൊന്നു മുറിഞ്ഞു. 'അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണോ എന്നൊക്കെ ഞങ്ങള്‍ തീരുമാനിച്ചോളാം' എന്നായി അയാള്‍.

'എന്നാല്‍ ശരി നിങ്ങള്‍ തന്നെ എടുത്ത്‌ നോക്കി തിരിച്ചെടുത്തു വയ്ക്കുകയാണെങ്കില്‍ ഉപകാരമായിരിക്കും.'

അങ്ങേര്‍ സമ്മതിച്ചു. ഒരു കടലാസ് കവറെടുത്ത് ആള്‍ ചോദിച്ചു - 'ഇതിലെന്താ?'

'കശുവണ്ടിയാണ് സര്‍'.

എന്നെ ഒടുക്കത്തെ വിശ്വാസമാണ്. പൊതി തുറന്നുപോലും നോക്കുന്നില്ല.

'ഇതോ?'

'മീനാണ്.'

അങ്ങനെ ഒരുവട്ടം പരിശോധന കൂടി കഴിഞ്ഞു അവര്‍ തല്‍ക്കാലം പരിപാടി അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. അപ്പോഴും അവര്‍ക്കൊരു സമാധാനമില്ല. അവരെന്‍റെ കേരളത്തിലെയും ദില്ലിയിലെയുമൊക്കെ അഡ്രസ്സ് എഴുതിവാങ്ങി. സി സി TV യില്‍ ഒരു ഫോട്ടോയും എടുത്തുവച്ചു. അപ്പൊ ശരി ഇടയ്ക്കൊക്കെ കത്തയയ്ക്കുമല്ലോ എന്നവണ്ണം അവരോടൊക്കെ റ്റാറ്റ പറഞ്ഞു ഞാന്‍ നടന്നു. ഏതാണ്ട് വിമാനം വരാന്‍ സമയമായി.
* * *

രാജാക്കന്മാരുടെ കസേരയിലെത്തി ഞാന്‍ അച്ഛനെ വിളിച്ചു കാര്യമൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞത്: ' പഴങ്ങളുടെയൊക്കെ മോളില്‍ അടിച്ചുകേറ്റിയിട്ടുള്ള ഏതെങ്കിലും കെമിക്കലായിരിക്കും.'


(ഏതാണ്ടൊരു കൊല്ലം മുമ്പ് ആദിലിനെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോവുന്നു എന്നും പറഞ്ഞു തീവണ്ടിയില്‍ വച്ചു പോലീസ് ചോദ്യം ചെയ്തത് ഇതിലേറെ രസമുള്ളൊരു കഥയാണ്.. കഥ മറ്റൊരിക്കല്‍ പറയാം.)